In haar poëzie laat Eva Lantsoght torens schuifelen, hakken marcheren en brandnetels fluisteren. Tussen tarotstormen en bramenvelden onderzoekt ze hoe een lichaam zich een weg baant door afbraak en verwachting. Met illustraties van Tessa Biemans en Lieve de Voogd.

Optimist-redacteur Michelle van der Kind publiceert haar tweede boek Weertij. Voor De Optimist stelde Jam van der Aa haar enkele vragen over haar werk en het schrijfproces.

Bavo Verhaegen schrijft een kort verhaal over Hugo, een Brusselse tramchauffeur met Baskische wortels die op zijn laatste werkdag ook aan een ander afscheid herinnerd wordt.

'Pfshht? Pflog? Pflartsj.' Fleur van den Heuvel schreef voor onze themamaand een verhaal over verstrengelde tenen, innige blikken en een hoofd dat voelt als een traanloze ui.

Een lichaam kan veel verdragen, en ook met zich meedragen. Hanneke Middelburg zet met haar gedicht een scène neer met meerdere hoeken.

Deze hermetische gedichten maken een dialoog voelbaar in de omgang met afbrekingen, leestekens en weglatingen. Daartussen de beelden, suggesties van beelden. Lees hier het gedicht dat Roelof Schipper schreef ter gelegenheid van onze themamaand 'De Imaginist'.

In de grimmige, post-Nederlandse wereld van Kees van der Veek bewijst een zoon zijn vader de laatste eer met een reisje naar het Zuiderzeemuseum. Maar niets is wat het lijkt, net als zijn vader.

Martijn van Arkel schrijft een gedicht dat, met gevoel, weergeeft hoe eenzaamheid en opgelegde verwachtingen een kind klein maken.

Ben jij de nieuwe beeldredacteur die we zoeken?