'Pfshht? Pflog? Pflartsj.' Fleur van den Heuvel schreef voor onze themamaand een verhaal over verstrengelde tenen, innige blikken en een hoofd dat voelt als een traanloze ui.

Een lichaam kan veel verdragen, en ook met zich meedragen. Hanneke Middelburg zet met haar gedicht een scène neer met meerdere hoeken.

Deze hermetische gedichten maken een dialoog voelbaar in de omgang met afbrekingen, leestekens en weglatingen. Daartussen de beelden, suggesties van beelden. Lees hier het gedicht dat Roelof Schipper schreef ter gelegenheid van onze themamaand 'De Imaginist'.

In de grimmige, post-Nederlandse wereld van Kees van der Veek bewijst een zoon zijn vader de laatste eer met een reisje naar het Zuiderzeemuseum. Maar niets is wat het lijkt, net als zijn vader.

Martijn van Arkel schrijft een gedicht dat, met gevoel, weergeeft hoe eenzaamheid en opgelegde verwachtingen een kind klein maken.

Ben jij de nieuwe beeldredacteur die we zoeken?

"Haastig trok ik mezelf buitenstebinnen en zette elke moedervlek op de juiste plek." Daan Orsel schreef voor onze themamaand een verhaal over een transformatie in een benauwde toiletruimte.

'waarom botst niets meer/ verbuigt hooguit alles wat aangeraakt wordt' Lees hier het gedicht dat Oscar Tops schreef ter gelegenheid van onze themamaand 'De Imaginist'.

'het is de zwarte hond op je schouders / die ’s nachts gretig het vlees van je botten knaagt'. Matthias Van de Velde schreef voor onze themamaand dit gedicht met een duister randje.